środa, 10 października 2012

Rozdział 20

-Co chciałeś.?- zapytałam
-Yyy. Zapomniałem już.. Jeszcze raz sory.- i wyszedł
-Dobra chodźmy na dół 

__________________________________________________
Na dole nie było tylko Harrego . Jednak po paru minutach zeszedł. Cała paczka poszła do auta. Całą droge przesiedziałam cicho nie miałam ochoty się z nimi śmiac.W pewnym momencie zauważyłam że nie ma Natalii. Gdy byliśmy juz na miejscu wyszłam jako pierwsza zaraz za mna Harry przyczymałam go za nadgarstek i zapytałam.
-Do cholery gdzie jest Natalia.?
-No w domu dostała, powiedziała że źle się czuje i nie chce nigdzie wychodzić. 
-Harry ty matole dzwoń do niej jak najszybciej.
-Ale po co.?
-Nie rozumiesz że ona może sobie coś zrobić, ona sobie wmawia że jest winna temu wszystkiemu, z całą ta adopcją. 
-Nawet tak nie mów. Kurwaa nie odbiera. 
-Ej chłopaki idźcie do sklepu my musimy jechac szybko do domu. Potem wam wszystko powiemy. - udarłam się żeby mnie usłyszeli bo byli trochę dalej.  Nie czekałam na ich odpowiedź weszłam szybko do auta i pojechaliśmy jak najszybciej do domu. Gdy podjechaliśmy pod dom jak naszybciej wyszłam z auta Harry tak samo. Pobiegliśmy do domu pierwsze co zrobiliśmy to pobiegliśmy na dół do łazienki jednak nikogo tam nie było. Pobiegliśmy więc do pokoju Harrego gdy weszliśmy pokój był pusty na łóżku tylko zobaczyliśmy białą kartkę. Zabrałam ja i zaczełam na głos czytać, a pisało tak: "Kochani moi. <3 Mam nadzieję że to moje ostatnie pożegnanie. Nie chce wam zawracać głowy widzę że na razie macie ze mną same problemy to się zmieni. Nie chciałam tego robić ale mózg mi tak rozkazał. Asia proszę porozmawiaj z rodzicami i pogódźcie się. Harry wiedz że Cię kochałam z całego serca i dalej tak jest , nigdy o tobie nie zapomnę. Będe was tam wszystkich na górze widziała będę nad wami czuwała. Kocham was wszystkich. A teraz żegnajcie.! Do widzenia Natalia.:( Ps. Pamiętajcie że was kochałam z całego serca.! <3 ;* " Gdy się opamiętałam pobiegłam cała we łzach do łazienki Harrego , to co tam zobaczyłam zabolało. Harry od razu zadzwonił po pogotowie a ja stałam w prou i się przyglądałam nie wierzyłam w to co się dzieję. W wannie leżała Natalia była cała w krwi, a w ręce trzymała żyletkę. Harry podbiegł do niej i uklękną próbował zatamować krew. Płakaliśmy. Moja przyjaciółka umierała a ja nie mogłam nic zrobić. Pogotowie przyjechało po 5 minutach zabrało ją na noszach. Pozwolono jednej osobie tylko jechać jednak Harry nie chciał mnie zostawić zamówiliśmy taksówkę. Po 5 minutach już w niej siedzieliśmy. Chciałam zadzwonić do Zayna jednak to było trudne nie mogłam znaleźć jego numeru ręce mi się trzęsły. W końcu znalazłam przycisnęłam zielona słuchawkę. Odebrał po 2 sygnale. 
-Do cholery gdzie wy jesteście.?- powiedział wkurzony gdy usłyszał ze płacze od razy sie przestraszył słyszałam to w jego głosie.- Kochanie co się dzieje czemu ty płaczesz.?
-Zayn przyjedźcie do szpitala(...)
-Ale co sie stało.?- dopytywał sie
-Do cholery. Przyjedźcie.- wkurzona się rozłączyłam. 
Harry szybko zapłacił i obydwoje pobiegliśmy szybko do szpitala. Zatrzymaliśmy się przy recepcji zapytaliśmy się gdzie została przewieziona Natalia. Powiedziała że teraz ma operację, ale zostanie przewieziona na 2 piętro na sale 222. Napisałam SMS Zaynowi piętro i sale. Usiedliśmy na krześle oczekując na jakieś wieści o stanie Natalii. Zaczęłam się żalić.
-To wszystko moja wina. Nie wybacze sb tego do końca życia jeżeli coś się jej stanie- powiedziała przez płacz.
-Asia przestań siebie o to obwiniać. I nie wolno ci tak teraz myśleć ona z tego wyjdzie ona musi z tego wyjśc nie ma innej opcji.!- powiedział Harry tak samo płacząc i przytulił mnie do siebie. Drzwi się otworzyli do sali operacyjnej zauważyliśmy że wiozą Natalie na noszach. była podpięta do kroplówki, była cała blada i nieprzytomna widząc to jeszcze bradziej się rozpłakałam tak samo Harry. Weszli do sali, długo z niej nie wychodzili. Po pewnym czasie lekarz wyszedł podbiegliśmy do niego i zaczeliśmy się wypytywać. 
-Panie doktorze co z nią.?- zapytał Harry
-A państwo są z rodziny.?- zapytał
-Jestem jej chłopakiem, a to jest siostra. 
-Dobrze więc. Pani Natalia nie jest w najlepszym stanie, straciła bardzo dużo krwi- zaczęłam płakać Harry mnie przytulił i dokończył za mnie.
-A możemy do niej na chwilę wejść.
-Niestety nie dzisiaj. Jutro przyjdźcie na pewno was wpuścimy.- powiedział i odszedł.
Zmęczeni tym wszystkim poszliśmy do domu. Gdy wychodziliśmy ze szpitala podjechał czarny samochód wyszedł z niego Niall i wpuścił do środka. 

 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz